Persoonlijke info
Literatuur die mij betovert
De ongewone lezer (Alan Bennett), Een verlangen naar ontroostbaarheid (Patricia de Martelaere), De buitenkant van meneer Jules (Diane Broeckhoven), Waar de egel gaat (Bernard Dewulf), Buitenland (Miriam Van hee), Vonkt (Marije Langelaar), bijna alles van Philippe Besson en natuurlijk ontelbare andere boeken en bundels.
Waarom schrijf ik?
Na een tijd antwoorden schrijvers op zulke vragen vaak met oneliners. De mijne is dan meestal: ‘Literatuur is mijn schild tegen de hardheid van de werkelijkheid.’ Ik heb het nodig om de dagelijkse ratrace aan te kunnen en omgekeerd heb ik de rauwheid van de werkelijkheid nodig om tot creatievuur te komen. Dat is waar, maar een nog veel ‘waarder’ antwoord is dat het me gewoon echt heel veel vreugde geeft.
Combi
Naast het schrijven werk ik in De! Kunsthumaniora waar ik creatief en formeel schrijven geef en ook nog één cursus Frans. Daarnaast mag ik er samen met twee fantastische collega’s het team vertegenwoordigen als vakbondsafgevaardigde. Op de Schrijversacademie geef ik les aan volwassenen (meer info klik hier). Een ideale combinatie met literatuur voor mij. Af en toe deel ik mijn onderwijservaringen op mijn blog Mevrouw, u staat voor het bord! Klik hier om naar mijn blog te gaan.
Favoriete films
Matchpoint (Woody Allen), Good (Vicente Amorim), Manon des Sources (Claude Berri), Bitter moon (Roman Polanski), The girl in the café (David Yates).
Favoriete nummers
Surf Rider (The Lively Ones), Remorse code (Richard Hawley), Mary (Patty Griffin), Adagio (Rolf Løvland, Secret Garden), Concierto de Aranjuez (Joaquin Rodrigo)
Ik hou van
ongeveer alle restaurants (horecaverslaving!), van koffiebars, van de gezelligheid en rust van papierhandels, van convertervulpennen, Piemonte, van de kleine paniek van een bijna writer’s block vermengd met de wetenschap dat het toch weer naar beneden zal komen, van mijn immer inspirerende Mister Muse. En van ouder worden en daardoor mijn behaagziekte kwijt zijn, waardoor ik eindelijk kan leven met mijn ziel, hart en verstand op één rechte lijn. ‘Ouf,’ dit la femme qui dit ouf,’ om het met de sublieme Laurence Vielle te zeggen.
Ik heb het moeilijk met
blind materialisme, met non-communicatie uit lafheid, met het elitarisme van ons onderwijssysteem en met alle vormen van verdrukking en discriminatie.
Als ik mezelf in enkele termen zou moeten omschrijven zou ik zeggen dat….
ik een tekstjunk ben, altijd op zoek naar een nieuwe creatiekick, een trotse Borgerhoutenaar, een leerkracht en een filantroop op afstand.
Ik noem mezelf een filantroop op afstand sinds ik een bekend schrijver op televisie vol ernst hoorde beweren dat men als denkend mens na verloop van tijd alleen maar misantroop kan worden. Die uitspraak ontzette me zo dat mijn armharen erdoor rechtop gingen staan. Ik geloof net dat je als denkend mens evengoed in de richting van de filantropie kan evolueren.
Bloopers
Ik heb wel wat bloopers op mijn palmares staan, maar ik kies er hier één uit.
Inkt morsen op een peperdure designtafel
Ik had de eer om samen met de toenmalige Antwerpse stadsdichter, Peter Holvoet-Hanssen, helemaal verkleed in Empirestijl op te treden in het Paleis aan de Meir. Een kunstenaar had speciaal voor die gelegenheid een prachtig bureau ontworpen dat daar zou worden geveild voor duizenden euro’s.
Het was de bedoeling dat wij, dichters, daar aan dat bureau onder het oog van het publiek zaten te schrijven ter promotie van dat meubel. Ik duwde zo hard op mijn pen dat de inkt door het onderliggende papier op het fragiele houten blad terechtkwam. Peter – ik mag het hier misschien niet zeggen, maar ik doe het toch – snelde mij meteen ter hulp toen ik het hem vertelde en probeerde de inktvlek te verwijderen met wat schuimwijn, waardoor ze alleen nog groter werd! Ze werd er eigenlijk gigantisch door.
Eerst durfde geen van ons beiden de organisators van het evenement in te lichten over het incident. We legden allerlei dingen over de gigavlek zodat niemand de schade zag. : ) Uiteindelijk deed Peter het toch. Hij nam het helemaal voor me op. Ik ben hem er nog altijd dankbaar om.. Peter en ik moeten er nog wel eens om lachen als we elkaar tegenkomen.
Klik hier als je zelf juist iets gênants hebt meegemaakt en een manier zoekt om het wat te relativeren. Rustgevend effect gegarandeerd want in verhouding met mijn andere flaters waarover je daar kan lezen, valt de jouwe vast heus wel mee. : )
Credo’s
Stand up for what you believe in even if you are standing alone. Sophie Scholl
You’ve got to stay patient, stay in the moment, keep grinding. Tiger Woods
La vie est infiniment supérieure à la littérature. Vrij naar André Breton
Helden
Sophie Scholl van Die Weiße Rose.
Maya Angelou: “People will forget what you said, but they will never forget how you made them feel”
Andy Roddick die op een cruciaal matchmoment de beslissing van een lijnrechter weerlegde terwijl deze in zijn voordeel had gefloten. Roddick zei dat de bal in het voordeel van zijn tegenstander was neergekomen, ook al wist hij dat hij hier een grand slam door zou verliezen.
Vladyslav Heraskevych die, hoewel hij kans maakte op een medaille op de Olympische winterspelen, zich liever liet diskwalificeren dan te moeten deelnemen zonder de helm waarop atleten stonden afgebeeld die sneuvelden in de oorlog die Rusland voert tegen zijn vaderland.
